Meger Ki Zülfüne Bâd-ı Bahâr Hem-demdür

Meger ki zülfüñe bâd-ı bahâr hem-demdürKi yañaguñ gibi gül-zâr hûb hurremdür

Hayat buldı cihân kim girü nesîm-i sabâNefes nefes nefehât-ı Mesîh-i Meryemdür

Saçuñ hevâsına ger olmadı-sa sevdâyîBenefşe nîşe perîşân u böyle der-hemdür

Ne nüsha virdi gözüñ nergis-i muzâafa kimGözinde bu kamu sihr ü fütûr u müdgamdur

Çemen safâ-sıfat oldı-ysa bâg Kabe-haremAceb mi çünki yagan yagmur âb-ı zemzemdür

Yeşil kızıl gaye geldügini reyâhînüñHaber viren yire gökden bu saru çigdemdür

Seherde şeb-nemi bülbül duay-ıla isterKi taze dutan ü ter gül yüzini şeb-nemdür

Meger benât-ı nebat itdiler girü celveKi tonları ki geyürler harîr-i mulemdür

Çiçeklerüñ tonı ah u kızıldur u gül-gûnÇemen bu kuşlar üninden tolu teranemdür

Başında lâlenüñ uş tâc şöyle kim fagfûrElinde nergisüñ uş câm şöyle kim Cemdür

Çü söz ü sâz-ıla gitmege bülbülün sûzıAnı görüp kamu dil-ile sûsen ebkemdür

Gülüñ ne râzık ki var-ısa bülbüle sorgılKim ol-durur bu serâ-perdede ki mahremdür

Keremlerine Hakuñ itibâr-ıla nazar itKim ol Kerîmüñ işine bahan mükerremdür

Bögün terennüm-i bülbül tolu-durur gül-zârİşit bu nagmeyi kim gussa derdine emdür

Bu revnak-ıla bu şâœî ki var çemende bögünBaña ki ayruyam ol yardan kamu gamdur

Cüœâyeam ol saçı reyhân u yanagı güldenBenefşe bigi bu derd-ile kâmetüm hamdur

Cihân nem olsa kamu göz yaşı-y-la baña ne gamHayâtı n’iderem andan ırah cihân nemdür

Aceb bu kim gözümüñ yaşı-la cihân nem-gînFirâkuñ odı-la yüregüm cehennemdür

Egerçi cân u dil ü dîn azîzdür ü nefîsVelîki yâr kamu nesneden mukaddemdür

Firâkı derdine yâruñ lebinden ayru devâEgerçi âb-ı hayât-ısa bî-gümân semdür

Bu derdi bir dem unıtmaga lâleye karşuSun ol piyâleyi kim kamu zahma merhemdür

Düşürme lâle bigi elden piyâleyi bir demBögün ki nergis ü gül sinüñ-ile hem-demdür

Şemâl müşg-dem olup eser-iken gel kimBu bir demi görelüm hoş ki ömr bir demdür

Bögün ki neşv ü nemâ buldı hâr ü hâk ol kimKadehden olmaya hoş neşvi hârdan kemdür

Ezelde oldı senüñ ışkuñ Ahmedîye nasîbAnuñ-çun ol ebedâ cân içinde muhkemdür

Fidâ kılam yoluña cânı bir dahı görsemSenüñ cemâlüñi kim rahmet-i dü-câlemdür