Lebünden Olalı Sırr-ı Nihân-ı Cân Rûşen

Lebüñden olalı sırr-ı nihân-ı cân rûşenYüzüñden oldı bu hûrşîd-i âsümân rûşenNiçe ki râzumı cânumda kıluram penhânGözüm yaşı ider anı yigân yigân rûşenYüzüñ ne âyînedür kim anuñ safâsındanOlur aña nazar idene nakş-ı çân rûşenDiler ki fehm ide cân agzuñuñ hakîkatiniNe vehm-ile ola bu nükte-i nihân rûşenGözümi ko ki yüzüñe nazar ide bir demKi âb-ı ebr-ile olur rû-yı gül-sitân rûşenSabâ saçuñ nefesini irürse hâke olaÇirâg-ı rûh-ıla eczâ-yı üstühwân rûşenLebüñi zikre getürdükde cân olur şîrînYüzüñi yad idicek olur revân rûşenÇü kimse bilmedi mâhiyyetini sûretüñüñAceb güneşe neden oldı bu nişân rûşenSaçuñ nikâbı yüzüñden gidicegez görinürKi gitdi gice vü gün oldı nâ-gehân rûşenYüzüñ hayâli zebân uralı yüregümdeÇirâg u şem bigi olmışam zübân rûşenYüregüme urdugu okı ider gözüñ inkârGözüme karşı-y-iken tir-ile kemân rûşenBu âh-ı serd-ile yaşum ne-çün ola tîreKamu suları çün ider dem-i hazân rûşenHayâli serv-kadüñüñ gele diyü gör kimNe çeşmeler bu gözümden olur revân rûşenKusûr u hûrı göremeye göz olup hîreYüzüñ bigi olur-ısa gülşen-i cinân rûşen Saçuñ hevâsı-y-ıla gün bigi alem oldunNite ki rayet-i şâhinşeh-i cihan rûşenMuhammed-i melikü’l-mülk şems-i devlet-i dînKi adli nûrı-y-ıla oldı her mekân rûşenSelîl-i şâh-ı cihân Bâyezîd İbni MuradSülâle-i şeh-i İslâm u Orhan-ı rûşenSerir-bahş-i selâtîn u tâc-dâr-i mülûkKi olur likâsı-y-ıla çeşm-i hânedân rûşenAyagınuñ tozını sürme eylese nergisSitâre bigi gözi ola câviœân rûşenHayâlüñi görür-ise karañulık düşdeOla ziyası-la anuñ hemân zemân ruşenSabâh mihrüñ-ile urdi dem aceb gündürBu ki itdi şem bigi nûr-ıla dehân rûşenZuhûrı buldı huzûruñ çü gaybet itdi adûBulıt gidicek olur şems bî-gümân rûşenMuammeyât-ı maânî zamîrüñe iy şâhOlur niçe kim ider fikrin imtihân rûşenKılıcuñuñ suyına irdi âb-ı bahr megerKi oldı âyîne-vâr anda her kerân rûşenSiper yire sala lâle-misâl çünkim olaGözine düşmenüñ ol tîg ü ol sinân rûşen Ne âsitân-durur ol devlet-âşiyân ki iderGözine encümüñ ol hâk-i âsitân rûşenNicesi münkir olur hasm saña görir-ikenYüzüñde âyet-i baht-ı ebed ayân rûşenKişiye kim ola ol rûz kur çün huffâşNe nefi oldugı şah-ı sitâre-gân rûşenKapuñ ki hidmet-içün anda cem olur encümOlup-durur nite kim râh-ı kehkeşân rûşenKılıcuñuñ odına muhterik olur düşmenNite ki gün zühal-ıla idicek kırân rûşenFisâne oldı Nerîmân u Sâm ol demdenKi nusretüñ kılıcı oldı bî-fisân rûşenSenüñ her işde gören azmüñi ki hazmi olaBilür ki nice olur emri kün-fe-kân rûşenYiter bu hüccet-i kâtı kılıcuña ki oldıFütûhı âyeti tâ hadd-i Kîrivân rûşenDiler ki ola bu eyvâna pâsü-bân keyvânNe yüce himmet ider gör bu pâsü-bân rûşenGüher sehâvetüñüñ korhusından oldı nihânİde-durur bu işi râst bahr u kân rûşenSenüñ kemâlüñüñ evsâfı bî-nihâyetdürBurada acz olur özr-i medhi-hwwân rûşenBu rûz-nâmeñe yirinme Ahmedî şâœ olKi rûzigâruñ ide subh-ı kâmu-rân rûşenNüvaht itse beni şehri-yâr sözümdenKamu cihânda ola hûb dâsitân ruşenİde bu pir-i cüvân-dil cüvân-ıla pîreKi ne keremler ider ol şeh-i cüvân rûşenGüneş bigi söz içinde benem müşârün ileyhİder bu daviyi tasdik ins ü cân rûşenNite ki şem-dilüm cümle nûrdur gerçiKi var-durur nefesümde ateş ü duhân rûşenNice ki ahber ola bâg u bû-sitân efzûnNiçe ki ola gül-ile bu hâk-dan rûşenBahâr-ı devletüñe irmesün hazân kim anuñOlur hevâsı-y-ıla bâg u bû-sitan rûşenAdûña ki oldı kıyâmına mahşeüñ münkirKıyâmet eylesün iy merd-i ser-giran rûşenSitâreye çeriñüñ tozı rûşinâyi-yi çeşmNiçe kim ide gözi hâk-i Isfahân rûşen