Kime Kim Dâr-ı Uzlet Ola Mesken

Kime kim dâr-ı uzlet ola meskenKala ol taht-ı izzetde mümekkenMekân vahdet serâyın düze ol kimBu vahşetde bulayım diye me’men«afâ-yı gül-şen-i kudse heves itNe aldadı seni bu tîre kül-henHeyûlî zulmetinden göremezsinKi ne rûşen-durur ol sebze gül-şen Mugaylânı nice ide gûl bigiBu tûbî âşiyân tûtî neşîmenÖlümden öñdin öl dirlik dilerseñKi ölüp tûtî halâs oldı kafesdenYigitlikde düriş Hakka iriş kimBu gerdende felekdür pîr-efkenKuvâ çün künd ola azâ kamu süstNe iş başarasın bellü-durur senBahâr olduhda bezm olur agaçlarHazânda lâle mi biter ya susenDüriş fursatda kim iş olmaya fevtKi dâyim râm olmaz çarh-ı tevsenAña kim fursatı saymaz ganîmetSaâdatsuzlıg olmışdur muayyenDiyen ki eyvânı keyvâna irüremGerek Behrâma olmaya fürûtenEr oldur kim havâdis görse yirdeGöge çıharmaya zen bigi şîvenBaş indürmeye kimseye vü ger hodSipihr ü mihr olalar aña düşmenAña biñ zahm urursa dest-i ahdâsFigân itmeye şol resme ki hâvenKılıc ehli aña dirler ki izzetOradan bula ki andan buldı cevşenNeden kopdı bu kim şimdi bir inceOradan kısmet urdı ki sûzenEger fermân-revânlıh isder-iseñNedür saña tarîkın eydeyim benBülend it himmeti dûn olmagıl kimBu gerdûn koya fermânuña gerdenOl ide hâk hasmını ki anuñElinde bâd ola zerr-i bahzenAdûdan Behmen ol vakt aldı kîn kimEli oldı sehâda ebr-i behmenKoma bir dâne hâsıl burada kimHavâdis seyline döymez bu hırmenElüñ bir kâha zulm-ıla uzatmaAnuñ-çun ki âha döymez kûh-ı ahenİ niçe nev-cüvân ıkdındadur lîkHenüz ebkârdandur bu kühün-zenBu dünyâ rengine sen garre olmaKi bir ranmâdur ol pür-mekr ü pür-fenNazar akl-ıla itsen taht-ı KavusHakîkatde degül cüz çâh-ı PîzenBekâsuz nesne tâ taht-ı SüleymânSorarsañ kim nedür bir bâœ-ı bî-zenNe iletdi cihândan sor SikenderYa devletden ne behre buldı BehmenBaña sor çarh u encüm hâlini kimKamu göñlümde olmışdur mübeyyenZübân-ver şemam ü rûşen budur kimLeken bigi degüldür dilüm elkenLeb-â-leb olmışam dürr-ile yâkûtNe deryâ var benüm bigi ne madenBenefşe bigi gey pâkîze-cîbemDegülem gül bigi âlûde damenBu vâdîde baña kalmah-durur aybTecellî Tûrı lâyık baña meskenHalîlem dîn-i İbrâhîme cândanDegülem râvi-yi râ-yı BerehmenAçuhdur arşa göñlümüñ evindenTecellî nûrı-y-ıçun bunca revzenMaânî-zâydur tabum egerçiMaânîden bu halk oldı sütür-venUlulıh anı sanurlar hemîn kimGeyerler hazz ü dîbâ-yı mülevvenUlulıh mı yetîm ü bîve mâlınBe-nâ-hak alubanuñ bizemek ten Ne zînet akl ehline ki âkılKılıcdur gûheri-y-ile müzeyyenUlulıh akl-durur dîn ü dânişSafâ vü sıdk-ı kavl ü rây-i ahsenKulah dut Ahmedînüñ sözine kimKılıpdur hâtırın Hak vâdi-i eymenKelîm-i vakt şimdi ol-durur kimNe dirse kamu hikmetdür müberhenBilâ-minnet saña nimet döşediEdâ it şürkin ü gör fazl-ı zü’l-men