Kaydını Zülfün İder Göñül Taleb

Kaydını zülfüñ ider göñül talebN’iredendür aña bu sevdâ acebAlnuña ay dir-isem olmaz revâYüzüne gün dir-isem düşmez edebMûsî icâzın kılur vâzıh bu zülfÎsî enfâsın ider zâhir bu lebYüzüñe kim cân u dil hayrânıdurNe diyeyim cüz kemâl-ı sun-ı RabGözlerüñ ışkından esrimişdi cânDürimedin bâg u bitmedin ineb Mihnet itdügüñ bu hasta cânumaSini sevmişem hemîn budur sebebN’ola göñlüñ Rûmı yıhılsa AhmedîÇün yıhıldı Şâm u Bagdâd u Haleb