Kad Ceret Aynü’l-emânî Li’r-revâ

“Kad ceret aynü’l-emânî li’r-revâEyyühe’l-atşânü min harri’l-hevâ”

Hem-çü nergis ez-çi rencûrî çünînNezd-i tû hâzır-tabîb ü hem devâ

Uş sekâhüm Rabbühüm dutmış kadehGonca bigi teşnelik olmaz revâ

Hîç ü zerre nîst bî-û der-vücûdMin sere’l-arzı ilâ evci’s-semâ

Kamu ol her nesnede anı göresinVarsa gözüñde basîretden cilâ

Vahdeti û hest ayn-ı kesreteşMislü nurin kad-tele’l-emni kerâ

Zahir ü bâtın hem evvel âhır olNesne var mı dahı hîç andan cüdâ

Geh be-nat-ı kahr şüd mîm-i marazGeh be-vasf-ı lutf şüd şîn-i sifâ

Gûş-nih ber-nüktehâ-yı Ahmedîİn terüm hallî veliyyen mürşidâ