İy Cemâlünden Hacâletde Cemâl-i Âfitâb

İy cemâlüñden hacâletde cemâl-i âfitâbYañaguñuñ nûrı olmışdur kemâl-i âfitâb

Yoluña yüz süriyüben seni ister rûz u şebSini istemekde geçer mâh ü sâl-i âfitâb

Ukdesine zülfüñüñ düşibenüñ buldı küsûfSenden ayrılaldan olmışdur zevâl-ı âfitâb

Ne sorarsın binüm ahvâlümi kim nicesidürÇünki senden ayrı şöyle ola hâl-i âfitâb

Bu kevâkib bulalıdan göklerde şerefIşkuñuñ derdi olup-durur vebâl-i âfitâb

Başı üstine dönüben sini ister dâ’imâBurcdan burca bu-durur intikâl-i âfitâb

Şöyle kim sîm-âb lerzândur u zerd ü muztaribN’eylesün hicrüñde yohdur ihtimâl-i âfitâb

Ol hevesde kim sen âhû-dîœei şikârUş esed binübenüñ yürür gazâl-i âfitâb

Ahmedî sinüñ visâlüñe irerse ne âcebZerre-y-ile olur âhır ittisâl-i âfitâb