Işkunun Odına Düşüm Hâlümi Sor İy Habîb

Işkuñuñ odına düşüm hâlümi sor iy habîbDerd-mendem derdüme tîmâr eyle iy tabîbHer gice sinün cemâlüñ şavkı-y-ıla tâ-seherİñilerem şöyle kim gül hasretinden andelîbSenden ırah şem bigi hûn-ı dildür yidügümHer kişi anı yir ki ezelden aña olmışdur nasîbTapuña irem diyü kapuñda çoh oldum mukimDimedüñ bir gün ki n’eyler işigümde bu garîbNe aceb yansa yüzüñ şavkı-y-ıla cânum odaOla mı pervâneden şema düşüp yanmah acîbSen baña benden yahın manîde senden ben sañaGerçi sûretde ırag itdi beni senden rakîbˆd bigi yanar-iken Ahmedî’nüñ nâlesinİşiden dir “inne İbrâhîme evvâhün münîb”