İrte Gice Dönen Bu Çarh-ı Kebûd

İrte gice dönen bu çarh-ı kebûdBunca şem ü çirâg ü şule vü dûd

Bu burûc u dekâyık u derecâtBu medâr-ı nühûs u seyr-i suûd

Yidi necm iki kevn ü altı cihetDörd ata tokuz ana üç mevlûd

Akl u nefs-ile illet ü malûlAraz u cevher ü rüsûm u hudûd

Ceberût-ıla mülk ü hem melekûtHalk u hem emr ü şâhid ü meşhûd

Mebde’i kamusunuñ ol birdürKi andan aldı vücûdı her mevcûd

Şöyle kim vâhid oldı asl-ı adedVâhid olmazsa olur aded mefkûd

Ne bekâ varsa Hakdan oldı ayânNe aded varsa birden aldı vücûd

Kamu muhtâc aña varlıhdaKamudan bî-niyâz ol Mabûd

Ne fenâ-yı felekden aña ziyânNe bekâ-yı sitâreden aña sûd

Hergiz ayruhsı olmaz asl-ı ahadGer giderse kamu adedden bûd

Adede ihtiyâcı yoh AhadüñKi aded andan oldı vü madûd

Zâhir ü Bâtın Evvel ü ÂhırOldur u her vücûda fâyiz-i cûd

Çünki vâhiddür asl pes kesretVâhidüñ varlıgına oldı şühûd

Kamu andan gelür ü aña giderBahrdandur u bahra varur rûd

Meyl añadur egerçi rûha bugünBu heyûla vü sûret oldı kuyûd

Çü gide kayd rûşen ola bu kimKülli şeyin li-aslihi seyeûd

Bu fenâ deyrine göñül virmeKi saña menzil ola dâr-ı hulûd

Kılma yirüñ medâricinde hübûtKi idesin gök maâricine suûd

Gül-şen-i kudse it heves olmaBu zemîn kül-hanında dûd endûd

Nakz itme Elest ahdin kimŞart-ı îmân-durur vefâ-yı ukûd

Hakka ola mürîd her ki dilerKi murâdından olmaya merdûd

Ahmedî’nüñ kelâmını diñleKi ide Hak makâmuñı mahmûd

Bu ne müşgîn nefes olur ki anuñGayretinden oda yahılur ûd

Kılamaz bülbül üşbu resme nüvâİdemez tûti işbu sâza sürûr