Hevâdan Saçılalı Müşgü Anber

Hevâdan saçılalı müşg ü anberBulıtdan dökilür uş dürlü gûher

Hadayık uş şakayık şemi-y-ileYüzüñ bigi olup-durur münevver

Ne kohu tuydı zülfüñden aceb kimDimâgı bâguñ olmışdur muattar

Yañaguñ bigi gül rengîn ü handanDudaguñ bigi gonca tâze vü ter

Kılur gül-zâr içinde naz u işveGözüñden ne füsûn öğrendi abher

Şükûfe yañaguñ bigi mutarrâBenefşe saçlaruñ bigi muanber

Yüzin yirden götürmez ol nevesleKiola bende boyuna serv ü arcar

Berü sun sâkî ol câmı bögün kimNesîm-i bâd olupdur rûh-perver

Dutupdur lâle uş çetr-i FerîdûnGeyüpdür nergis uş tâc-ı Sikender

Hadayık rengi-y-ile yir mülevvenŞakâyık aksi-y-ile gök musavver

Virür lâle-y-ile varlıgını kimBaşında var hevâ-yı câm u sâgar

Çü lâle tolu lü’lüdür leb-â-lebİçelüm câm-ı yâkûtı ser-â-ser

Düm-i tâvûsdur gül-bün gerek kimAhıda bülbüle hûn-ı kebûter

Bögün nergis bigi câm iç ki yarınBilinmez nice döne çarh u ahter

Bu ömri virme bâda bâdesüz kimKader yazan kazâ olmaz mugayyer

Sözi ko sûza düş kim şem bigiSafâdan ola canuñ nur-güster

Anuñ-çun hoş-nefesdür Ahmedî kimİçinde suzı var şöyle ki micmer

Hicâz-ıla Irâk u IsfahândaSözi uşşâkı itmişdür muhayyer

Kazâ dîvânın ideli kalem nakşKimesne yazmadı be renge defter

Kopa mı böyle rengîn lâle vü gülOla mı böyle şîrîn şehd ü şekker