Ahmedi

Her Kişi Kim Diler Aña Rûşen Ola Keşf-i Zât

Her kişi kim diler aña rûşen ola keşf-i zâtŞartı oldur kim ide ol kendüzin mahv-ı sıfât

Bulmayınca âyîne kamu küdûretden safâMürtesem olup görinmez anda eşkâl-i zevât

Kuds halvet-gâhına mahrem olan ol kişidürKim görinmeye gözine zerrece bu kâyinât

Tûtî bigi ölmedin ol kim kafesden kurtılupBulasın Firdevs gül-zârında câvidân hayât

Âlem-i kudse nice pervâz uruban irişeBulmayınca mürg-i cân kaydı heyûlîden necât

Rişte-i tevhîd bir kat olıcak muhkem olurDüriş itmesün anı nefsüñ hevâsı iki kat

Lâ ilâhe kayd itdüñ-ise illallâh-ılaSür göñülden gayri kim ol lâ saña olmaya Lât

İkilikde bahma kim birlige oldılar şühûdÜç mevâlîd ü tokuz ata-y-ıla dört ümmehât

Devlet-i ukba gerekse dünyada eyle talebZulmet içinde bulınur çeşme-i âb-ı hayât

Kendü nefsüñ mülkine tedbîr it ko her kişiN’itse itsün ger haberde ohıdunsa küllü şât

Nefs kâmil olıcak cismüñ fenâsından ne bâkNe gam üstâœa ki hâzik ola sınursa edât

Mülk-i ukbîyi taleb it ki andadur izz-i ebedGarre olma dünya câhına ki aña yohdur sebât

Ömr bagın sebze görüp tekye itmegil añaNe vefâ bulasın andan ki aña lâzımdur vefât

Emn dilerseñ bu hâkî menzili terk eylegilKim anâsır âlemi dayim toludur hâdisât

Şeh-süvâr olup yüriyen dün bu nat üzre bugünGör ki kem mansûba-y-ıla nice olur şâh mât

Şeş cihetle çâr erkân oldı rûha habs-gâhBir yir iste ki anda ne erkân var u ne hoœ cihât

Anladuñ-ısa bu sözler ki Ahmedî eydür sañaUcdan uca mani-yi âyâtdur u beyyinât

Her kişi sözde mukâbil ince olısar añaŞahm-ı hanzalda kaçan bulınısar tam-ı nebât

Key tefekkür eyle kim hergiz ber-â-ber olmayaBû Alînuñ hikmetine:Sûzenî eyden türrehât

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri