Hazândur Nûş İdelüm Câm-ı Bâde

1Hazândur nûş idelüm câm-ı bâdeGanîmet gör bu ömri virme bâdeOtur nûş-ı revân it bâœeyi kimCihân kalmadı Pîrûz u Kubâd’aDil ü cân gonca bigi bagla câmeKi ola gül bigi tabuñ güşâdeÇü zerre raks urur mey şulesindeNe-çün şeb-nem bigi_olasın fütâdeMey idüp nûş sürgil akl u hûşıGetürme hîç olmaz fikr-i yâdeAyah ol elden al kim yüzi nakşıKıla her kaygudan göñlüñi sâdeSabâhın hoş-durur içmek sabûhıBe-yâd-ı pâdişâh-ı şâh-zâdeMelik Sülmân Süleymân-ı zemâneKi misli gelmedi gelmez cihâne2Virür târâca yâruñ mihr-i cânıNite kim bâgı bâd-ı mihr-i cânıNe reng-â-reng ider şâhı gör kimSeher-geh çünki_eser bâd-ı hazânîDökilüp soldı-y-ısa gül ne gussaÇü tâzedür yüzüñüñ gül-sitânıSarardı-y-sa benefşe n’ola çün kimSaçuñ ser-sebzdür kim añar anıYüzüñ vasfın sorarsañ baña sor kimBaña rûşendür ol rengîn maânîLebüñ şerhinde teng olur ibâretKi ol bir râz-ı nâzükdür nihânîDahı zulm itme baña çünki bildünNe adl ider şeh-i sâhib-kırânîCihân-dâver melik ki_anuñ vücûdıGetürmişdür cihâna adl ü cûdı3Gel iy gül yüzlü dil-dâr-ı dil-ârâmKi sensüz dutamaz cân u dil ârâmTaal’llah bu ne yüzdür ki her subhGün anuñ şulesinden nûr alur vâmEger büt-hâneye ire cemâlüñAña secde ideler cümle asnâmSun ol câmı bugün şâœ olalum kimBilinmez n’olısar yarın ser-encâmTen ü cân âfetidür akl-ıla hûşNedür dermân bu derde bir iki câmMey iç ko zerki ihlâs ol degüldürİdesin zerki dünyâ rızkı-çun vâmHumâram girü câm-ı lâle-rengiŞehüñ yâdına sungıl iy gül-endâmŞehinşâh-ı cihân kim baht u devletAnı ister nice kim mülk ü millet4Gözüñ meşgûl olursa mekr ü âlaNiçe cân u göñül sihr-ile alaBenefşedür gül-istânda yeşermişYanaguñda hatuñ iy gözi alaİy yüzi bedr kej-fikr itdi ol kimKaşuñ yayını beñzetdi hilâleGözüñ sihrine hayrân kaldı nergisYüzüñ şavkı-y-la oda yandı lâleCemâlüñ ışkı bedr ayı eritdiYüzüñ şermi güni_irgürdi zevâleGözüñ cânları düşürdi belâyaSaçuñ göñülleri saldı dalâleŞehüñ adline bah zulm-ıla kılmaGözüñi cânlar almaga havâleEmîr-i nâm-ver kim Hâtem-i TayAnuñ ahdinde itdi nâmesin Tay5Getürmedi cihâna Îzid-i PâkSenüñ bigi melik döneli eflâkMüzeyyendür senüñ lutfuñla âfâkMüreffehdür senüñ adlüñle emlâkSaña eflâk lâyık ki_ola çâkerKim olur âb u bâd u âteş ü hâkSerîr-i memleket tapuña zîbâKabâ-yı saltanat boyuña çâlâkSanâ şükr eyleyen kalmaya muhtâcSeni zikr eyleyen olmaya gam-nâkİdemez vasfuñı aklân tahrîrKılamaz nasr âlî-râyetüñdürZaferle nasr âlî-râyetüñdürEaz’Allâhü ensârek ve alakNedür sinüñ bekañ âsâyiş-i milkNite ki_oldı likâñ ârâyiş-i milk6Bihamdi’llah muzaffersin ü pîrûzSaâdet-mend ü devlet yâr u bihrûzSenüñ râyuñ kamer bigi ziyâ-bahşSenüñ yüzüñ güneş bigi dil-efrûzKılıcuñdur kazâ bigi zirih-dûzHaœengüñdür kader bigi ciger-dûzSenüñ mihrüñ hevâsıdur velî sâzSenüñ kahruñ belâsıdur adû-sûzSenüñ zikrüñ katında iy müşterî-bahtUtârid kim olur tıfl-ı nev-âmûzDilinde Ahmedînüñ virdi olmışDuâ-y-ıla senâñ iy şeh şeb ü rûzGice gündüz gelüp gitdükce olsunGice vü gündüzüñ kadr-ile nev-rûzŞeker-bîz eyledi dilümi zikrüñGüher-rîz eyledi göñlümi fikrüñ7Taâla’llah zi lutf-ı Lâ-YezalîKi virmişdür saña câh u celâliKapuñdur kıble-i baht-ı saâdetTapuñdur matla-ı izz ü maâlîSaña yaraşur itmek halka fermânSaña lâyıkdur olmah mülke vâlîCemâlüñ şemidür gün bigi rûşenCelâlüñ burcı keyvân bigi âlîSelâsetde benüm nazmum işidenDahı zikr eylemez âb-ı zülâliAyaguñ topragından şerme-sâramNisâr ider-iken dürr-i le’âliSenüñ zâtuña kim noksân yohdurİrürmesün felek ayni’l-kemâliHümâ-sâye meliksin ü hümâyûnYüzüñ görenüñ olur bahtı meymûn