Ahmedi

Gül Yüzden Ol Nikâb Ki Müşgîn-durur Gider

Gül yüzden ol nikâb ki müşgîn-durur giderKim ol yüze nazar idenüñ gussası gider

Ay-ıla gün yüzüñden ider nûrı iktisâbPes sini gören ay-ıla güni dahı n’ider

Kaşuñ kemânı gamzeñ ohın baña atdı râstTîr-i kazâya gör ki kim itdi hedef kader

Nûr isdeyü gözüm yüzüñ itdi-se nazarBu bahtı karanuñ neçün oldı demi heder

Sensin gözetdügi giceler bacalardan ayHem sensin istedügi günüñ günde der-be-der

Dünyâya hâşa kim ayaguñ topragın satamOl gûhere behâ nicesi ola bu meder

Işkuñ yolında küfrdür ikilik AhmedîBirlik gerekse varlıguñı aradan gider

Temalar