Gönül Kimesneye Baglanma Dünyada Ä°y Yâr

Göñül kimesneye baglanma dünyada iy yârKi gitdi cümle kerem ehli kalmadı deyyâr

Kimüñ-ile dutayım dirseñ üns cehd idüpKi cinn ü insden olup-durur tehî bu deyyâr

Kimi cihânda gözüm nûrı diyü bisleyesinDiler ki şem bigi döke kanuñı her-bâr

Sipihr saña eger mihr göstere bahmaKi hîç ahdine durmaz bu kej-rev ü gaddâr

Vefâ vü cûdı nedür kîmiyâdur u sîmürgKi addan artuh olurdan cihânda yoh âsâr

Kimi ki d‹st dutasın olur saña düşmenKimi ki yâr diyesin olur saña agyâr

Gözine ayb görinür ne ki idesin halkuñHezâr dürlü hüner ger kılursañ izhâr

Cihân kulagına bî-vezndür mezâkına telhBunı ki hoş-nefes oldı vü hem şeker-güftâr

Gice namaz kılup gündüz oruc olursañAdun riyâyî vü zerrâk olur u mekkâr

Eger durursañ epsem ne dirler uş ebkerÇü söyleyesin aduñ yañşag olur u miksâr

Eger ferâgat otursañ aduñ muhannesdürV’eger secâat iderseñ olur aduñ hûn-hwâr

Niçe ki yüriyesin rast çün hat-ı cedvelOlur aduñ girü pergâr bigi gürze-i mâr

Sehâvet ider-iseñ dir seni gören mütlifSehavet itmez-iseñ hod bahilsin ü nâ-çâr

Eger yiyüp yidürürseñ olur aduñ müdbirVeger yimez-iseñ ayrug alur bu mâl genc ki var

İçer-iseñ saña dirler zi fâsik-ı güm-râhGer içmez-iseñ aduñ var yimez olur zihi âr

Vekarlu olur-ısañ ne tünddür dirlerMizâc iderseñ olur sözüñ işiden bîzâr

Çü bir cemâle baharsañ olur aduñ hâyinDilerler ol nazar-ıçun seni itmege ber-dâr

Kanâat itmez-iseñ zi harîsdur dirlerKanâat itseñ aduñ kâhil olur u bî-kâr

Çü uzlet eyleyesin halk mübtedi dirlerCemâati göricek nükte ider yemîn ü yesâr

Gedâyî olur aduñ nesne dahı virmezlerNe ilm ola cihânda ider-iseñ istihzâr

Bezek tonında yürürseñ seni gören eydürGelin-leyin tonanur diyilür bu nakş u nigâr

Eger tonuñ eyüsin geymez-iseñ eydürlerKi irte kalası nedür bu geydügi mürdâr

Eyü yiseñ gören eydür ki bah nice bislerBu yirde toprah olası teni behâyim-vâr

Eyü tacam yimez-iseñ girü saña dirlerNedür bu yidügi cânına zehr olsun mâr

İmâret itseñ evi dirler uş girü NemrûdDiler ki göge irişe yüceldüben dîvâr

Seyâhatüñ gören eydür ki ney bigi niçünMakâmdan çıhıbanuñ yile virür amâr

Çü taylasân uzadasın adı olur burnûsÇü ney bigi kuşanasın adı olur zünnâr

İkâmet ider-iseñ diyilür hased-sıfatNişe ayahlaruñ altında böyle yatur hâr

Kimesne kurtulımaz üşbu halk sözindenNe enbiyâ-i izâm u ne evliyâ-i kibâr

Melâyike adını eydeler...Sipihr ü kûre-i mihre didiler âyîne-dâr

Hezâr dürlü yavuz nesne diyilür dildeHüœâya çün “ve kınâ rabbenâ azâbe’n-nâr”

Diyen ne dirse disün sen üşenme kimsenedenDuâ vü tevbe id ü Hâlıkuñâ istigfâr

Namâzuñı kılup itgil duâ ulü’l-emreKi tâatın kamuya farz idüpdür ol Cebbâr

Penâh-ı milket ü Sultân Mehemmed ol kim anuñKemâl-i adli-y-ile dutdı tâc u taht karâr

Melek duâsın ider “bi’-adüvvü ve’l-âmâl”Felek senâsın ider “bi’-aşiyyi ve’l-ebkâr”

Sehâsı ilmi anuñ sâyesini itdi penâhKi kutb-ı saltanat ol-durur âlem aña medar

Cenâbı nokta bigidür hemîşe sadr-nişînTavâf ider anı ger devr-i dâyire girdâr

Anuñ duâsı-y-ıla ser-firâzdur minberAnuñ senâsı-y-ıla tâze-rû-durur dînâr

Ecel çü şâh-ı ecel kılıcından ister emânAdû niçün döye aña olur-ısa kîne-güzâr

Vezâyifini görüben kimesne şerh idemezŞümârsuz olanı kim-durur ki ide şümâr

Kılıcınuñ suyı içinde bir od yanar ki anuñŞerâre iricegez girye ider revân-şirâr

Anuñ elinden olur bahr dayimâ icrâNite ki ebr-i bahârî dahı alur idrâr

Anuñ nûrından alur âfitâb kesb-i hayâNite ki mâh alur âfitâbdan envâr

Ohûn deler-ise sindânı eyleye gırbâlKılıcuñ irişür-ise dü-nîm olur kûh-sâr

Çü gördi harbini darbuñ nice-durur BehrâmDidi ki “fateberu minhü yâ ulû’l-elbâb”

Hilâl nal gerek atuña vü kevâkib mîhBaş üstine felek anları sahlar uş mihver

Nireye irür-ise leşkerüñ olur gâlibNe gam sipâha ki sen olasın sipeh-sâlâr

Çü gördi düşmen olur gûşişüñ marekedeDidi zafer saña iy şâh-ı câhidü’l-küffâr

Şehüñ çü buyrugı oldı Ahmedî ibâretleDüzildi bir gicede üşbu gevher-i şeh-vâr

Şehüñ boyına-durur cüst bu libâs velîBahâsıdur anuñ iy şâh merkeb-i reh-vâr

Eyerlü olur-ısa at viriser ol sultânGerek ki ola piyâde öñümde Sâm-ı Süvâr

Niçe ki gele gide seyr-ile bahar u hazânNiçe ki devr ide dünyîde üşbu leyl ü nehâr

Nehâr u leyl murâduñca yürisün meh ü sâlİrâdetüñ-ile olsun kamu hazân u bahâr