Gönül Ki İde Anı Zülfün Hamı Bend

Göñül ki ide anı zülfüñ hamı bendKaçan assı idesidür aña pend

Saçuñdan kimsene cân kurtaramaz bendKi derbend-i belâ-durur bu derd-bend

Seni bulana ne dünyî ne ukbî bendSeni sevene ne hwiş ü ne peyvend

Gözüñ cânumı almah ister-imiş bendZi insâniyyet iderse ol hüner-mend

Firâkuñda baña olan belâya bendDöyemeye eriye kûh-ı Elvend

Baña mihrüñ bigi kahruñ-durur hoş bendKul oldur kim ola her işe hursend

Eger biñ cânum olup isder-iseñ bendVirem bi’llah dimeyen çün ü yâ çend

Lebüñde konalı ol hâl-i müşgîn bendUnıdıldı hadîs-i tûti vü kand

Zi kuldur Ahmedî kim girdi nâ-gâh bendEline bir senüñ bigi hüœâvend