Ger Göre-y-di Ä°şbu Baht-u Tahtı Sultân Bû Saîd

Ger göre-y-di işbu baht u tahtı Sultân Bû SaîdDiye-y-idi yoh-durur bu mülke imkân-ı mezîdİşbu baht u tahtuñ issi ol ki oldı olısarMîrler ana mutîü şâhlar aña abîdNey bigi baglanıbanuñ mıntaka ihlâs-ılaHidmetinde püşt-ham olup-durur çarh-ı atîdVadine her nesnede ki ide anuñ yohdur hilâfLîki afvı çohdur anuñ niçe kim ide vaîdOla şeytân-ı merîd ol kim irâdet getürüpSıdk u ihlâs-ıla olmaya bu sultâna mürîdBâzı kebke dost itse cadli olmaya bedîGör ki mîşe yâr kılsa lutfı olmaya baîdDüşmeni ahhâk dahı olur-ısa fî’l-meselHâr oluban boynına çenber sala hablu’l-verîdGice ki anuñla geçe ne gicedür Kadr ü BerâtGün ki anuñla doga ne gün-durur nev-rûz u îdKılıcı anuñ şirk çirkin yir yüzinden yuyısarPes anuñ şânına inmişdür “ve enze’l-ne’l-hadîd”Bu gice kim her kişi bir hâcet iderdi talebBen seni isterdüm ki sensin sen baña baht-ı saîdÇâkerem saña n’ola izzet bulursam kim edîmTâc-ı serdür oldugî-çun cild-i Kur’ân-ı mecîdYirde gökde şimdi bu-durur duâ kim câviœânBâki olsun Mîr Sülmân ibn-i Sultân BâyezîdDiye-y-idi Ahmedî’nüñ sözi-durur togrırahKamu sözden medhüñi andan işitse-y-di Lebîd