Felekden Gûş Ä°tgil Kim Melek Nice Ayân ...
Felekden gûş itgil kim melek nice ayân söylerEgerçi kim sözini savt u havf u bî-zübân söyler
Maânîden bedîini ki olur esrâr-ı gayb adıİbârât-ı fasîh-ile idiben hoş-beyân söyler
Saña gayb-ı şehâdetden haber virür key işitgilOl iki âlemüñ hâlin nice hoş dil-sitân söyler
Nazar kıl encüm ü çarha medar ü mihver ü kutbaKi vahdet hüccetin bir bir kamu bî-tercümân söyler
Bu esrâr-ı İlâhiyye kulak dutup işit ki anıSabâh-ıla revâh eydür zemîn-ile zemân söyler
Bu gaflet penbesin çıkar kulaguñdan işit anıBurûc-ıla derec eydür menâzil kehkeşân söyler
Bu ahbâr u bu âsârı bu envârı bu esrârıSükûn-ı hâk şerh eyler medâr-ı âsümân söyler
«erâdan uş süreyyâya bitüp her zerrede yüz dilBu izz ü kudret ü be emr ü halkı her mekân söyer
Bu sırrı arş-ıla kürsî işidene ider rûşenDahı nûn ve’l-kalem eydür ü anı kün-fe-kân söyler
Bu ne izz ü celâletdür ne mülk-i bî-nilkrâKi dükenmez niçe ki anı Süheyl-i ferkadân söyler
Güneş bir şuledür anuñ cemâlinden bu manîdeGice gündüz gelüp giden bu nûr-ıla duhân söyler
Anuñ havf u recâsından geh eksilür geh artar ayBu tedbîre kalup hayrân melekle ins ü cân söyler
Kevâkib yüz sürüp aña yürür her biri bir yañaNeden-durur bu teslîs ü bu terbî ü kırân söyler
Nedendür muhtelif encüm ki ehl-i akl fikr idüpBu tedbîr ü bu takdîri acablayu cihân söyler
Nedendür sürati arşuñ nedendür batvı kürsînüñAnı ilhâm-ı akl-ıla biliben her lisân söyler
Anuñ zâtı kemâlini anuñ vasfı celâliliniOlur her katresi yüz dil bu bahr-ı bî-kerân söyler
Anuñ envâ-ı eltâfın anuñ ezâf-ı atâfınAnuñ elvân-ı inâmın saña bu hâk-dân söyler
Sücûd ider aña hâk ü murâdınca yürür âteşEger sudur eger yildür senâsında revân söyler
Eger reml ola vü ger neml tesbîhini ol pâküñEger nahl ola vü ger nahl ü mürg-i âşiyân söyler
Bu cârî rahmetin anuñ zim-istân dir ü tâb-istañBu arı nimetin anuñ bahâr-ıla hazân söyler
Bulıt icrâ-y-ıla andan çeker hoş-âb-ı can-perverİşitgil raddan şükrin ki nîce bî-gümân söyler
Zübân-ter idüp anuñ zikrini şol resme kim sûsenN’irede gonca vü lâle bigi varsa zübân söyler
Cemâli bâgı bir zerre cihâna râyiha salmışAnı müşg-ile anber dir gül-ile zaymürân söyler
Meger hüsni gül-istânı tecellî itdi topragaKi anuñ rengin nesrîn ü benefşe ergavan söyler
Anuñ tenzîh-i zâtında anuñ temcîd-i vasfındaNe kim seyler-ise diller dili olmayan heman söyler
Enâr içinde her dâne emerken rızk pistânınHevâ Rezzâk sırrından viriben hoş-beyân söyler
Nebât eczâsını görüp dahı azâ-i hayvânîİşit kim Kulhüve Allahü Ahad zikrin ayan söyler
Yaluñuz Kabe vü mescid degül zikrini AllahuñKünüşt-ile kilîse dir dahı deyr-i mugân söyler
Yılanuñ zehrine degin ne kim var kudretin eydürNe resm-ile ki dir tiryâk dime kim yalan söyler
Yaluñuz dil degül anuñ senâsında kamu azâYüz ü göz ü el ü ayak reg ü pey üstühwân söyler
Öd ü talakda anı dir dahı her uzv tamardaEger safrâ veger sevdâ veger balgamla kan söyler
Bu üç mevlûd u dört ana tokuz ata ki görürsinKamusı anı dir rûşen dime kimse nihan söyler
Ne kim dillerde söylenür hemîn zikri-durur anuñEger nefs ü eger akl u veger cism-ile cân söyler
Bu kamu muhdese kim var gerek bir muhdis-i kâdirKi ola âlim bunı bilüp bu akl-ı hurde-dân söyler
Bu kamu muhdese kim var gerek bir muhdis- kâdirKi ola âlim bunı bilüp bu cakl-ı hurde-dan söyler
Vücûdı muhdesüñ eydür anuñ varlığını rûşenKadîm oldugını işit ki nice câviœân söyler
Bu muhdis muhkem oldugı ki yok-durur halel andaBu cüz’iyyat ilmini anuñ hoş hoş revân söyler
İlâhî lutf u fazluñla tecâvüz it bu miskindenAnı kim senden ayruguñ sözüni nâ-gehân söyler
Göñülde dâyimâ sensin saña eydür senâ cânumEger dilüm nigâr añar ya vasf-ı gül-istan söyler
Bu nagmât u bu elhânı ki ider Ahmedî peyœâNe hoœ mürg-i Hucend eydür ne sîmürg-ı Isfahân söyler
Bu sözleri kamu sensin benüm dilümde söyledenİşiden anı sanur kim bu pîr-i natüvan söyler
Dilinde âb-ı hayvânı revân itdüñ budur illetKi can-perver kelâm eydür ü şîrîn dâsitan söyler