Didiler Müjde Ki Ol Sultan Gelür
Didiler müjde ki ol sultan gelürDidüm ol resme ki cisme can gelür
Didiler irişdi uş lutf-ı RahîmDidüm üşde rahmet-i Rahmân gelür
İrdi leşker tozı didiler didümTûtiyâ-yı dîœe-i ayân gelür
Mîr Sülman irdi didiler didümYidi iklîm alıcı sultan gelür
İtmeg-içün kişver-i Tûrânı fethLeşkeri-le husrev-i Îran gelür
Hasm kim katredür ol lâ-şey’ olurOrada kim bahr-ı bî-pâyân gelür
Bagdan dûr ola zâg u bûm kimBülbül ü tûtî-yi hoş-elhân gelür
N’ide dimne hîle-y-ile bellüdürAnda kim gurruş idüp arslan gelür
Yiye ankâ-yüñlü okı İsfendiyârOrada kim Rüstem-i Destan gelür
Yaya baglanan kirişden hasmı anuñGer ola Areş ömrine noksân gelür
Anuñ okı heybetinden düşmenünGonca-i gül gözine peykân gelür
Şöyle kim Mûsî asâsı rumhı anuñDüşmeninüñ cânına sübân gelür
Her kime kim ide lutf-ıla nazarÂteş-i sûzân gül ü büstan gelür
Zikr iden dilde anuñ hulkınıSöz yirine çeşme-i hayvân gelür
Yakar ol sultan odı lâ-havle-vârHer yiri kim oraya şeytân gelür
Rûşen oldı gözlerüm Yakûb-varBileli ki ol Yûsuf-ı Kenan gelür
Ahmedî kim ola ki oldur ol melikKim melek dahı aña midhat-hwân gelür