Degül Binüm Bu Başumdagı Sevda

Degül binüm bu başumdagı sevdaKi aldaya anı beyzâ vü hamrâ

Gören düşde cemâlüñüñ hayâlinNazar ider mi ây u güne hâşâ

Temennâsı kamunuñ cennet ü hûrBaña sensin temennâ zî temennâ

Belâ dâmı-durur saçuñ sevâdıGöñül zülfüñde anuñ-çun dutdı me’vâ

Fenâ gerek seni isdeyene evvelAnuñ-çun itmişem varlıgı yagmâ

N’idersin arzu Nîl ü FurâtıBenüm gözlerümi eyle temâşâ

Senüñ dişüñe teşbîh itdügüm-çünTefâhurdan göge çıkdı «üreyyâ

Yüzüñi görüben kan derledi gülHayası var-durur iy rahmet aña

Gün-ile ay bahdılar yüzüñeZevâle düşdi ol bu kaldı taña

Nice aşûb ider ol fitne gözlerDilegi cân mı-durur uş müheyyâ

İşidüp Ahmedî’den tûtî-yi rûhLebün vasfın didi kim zî şeker-hâ