Degül Binüm Bu Başumdagı Sevda

Degül binüm bu başumdagı sevdaKi aldaya anı beyzâ vü hamrâGören düşde cemâlüñüñ hayâlinNazar ider mi ây u güne hâşâTemennâsı kamunuñ cennet ü hûrBaña sensin temennâ zî temennâBelâ dâmı-durur saçuñ sevâdıGöñül zülfüñde anuñ-çun dutdı me’vâFenâ gerek seni isdeyene evvelAnuñ-çun itmişem varlıgı yagmâN’idersin arzu Nîl ü FurâtıBenüm gözlerümi eyle temâşâSenüñ dişüñe teşbîh itdügüm-çünTefâhurdan göge çıkdı «üreyyâYüzüñi görüben kan derledi gülHayası var-durur iy rahmet añaGün-ile ay bahdılar yüzüñeZevâle düşdi ol bu kaldı tañaNice aşûb ider ol fitne gözlerDilegi cân mı-durur uş müheyyâİşidüp Ahmedî’den tûtî-yi rûhLebün vasfın didi kim zî şeker-hâ