Çün Sabâ Çözdi Saçunun Ukdesini Mûy Mûy
1Çün sabâ çözdi saçuñuñ ukdesini mûy mûyKıldı pür magzın hevânuñ işbu anber-bûy bûyGer yañaguñ renginüñ aksi gül-istâna ireBürka-ıla_örte hayâsından güli hoœ-rûy rûyLâle-zâr olsa yaşumdan yiryüzi_olmaya acebÇünki kanlardur ahan bu gözlerümden cûy cûyNiçe kim hûnî gözüñe cânlar iderem fidîHoş idemez binüm-ile hîç ol beœ-hûy hûyNe senüñ hüsnüñe ne şeh adline vardur nazîrBâg-ı gül-zârı aradum bu cihânda gûy gûyMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
2Nev-bahâr oldı vü nevbet girü degdi bülbüleToldı kuşlaruñ nevâsından gül-istân gulguleİrdi-y-ise bâğ-ı gül-zâra yüzüñden bir nişânGonca bâgından çıhuban şâd ola gül güleGûş dutup bülbüle gül-reng-bâde nûş itNiçe kim tolarsa ol lal-ile zerrîn-bülbüleGulgulını bülbülüñ çünkim işitdüñ bir nefesGûş dut sîmîn surâhî eyledügi kulkuleHer kuluñ âzâdalıhdur ârzûsı ben şehüñKullıgın itdi temennâ beñzeye mi kul kulaMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
3Böyle kim lal-i lebüñüñ hokkasıdur teng tengNice güncâyiş bulupdur şekker anda teng tengİşve vü âl-ıla arslanları sayd ide egerGözlerüñüñ şîvesinden ögrene bir reng rengSünbül ü güller bitürmiş hâr u hâre mîl mîlNergis ü reyhân götürmiş râst her ferseng sengÇünki reng-â-reng oldı dürlü çiçekden çemenCâm isde nukller döküp öñünde reng rengGül-sitânda şâh çünkim bezme âgâz eyleyeSöz-ile sâzını irişdüre tâ harçeng çengMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
4Niçe kim ide saña ol gamze-i tannâz nâzIrma yoluñdan göñül ger azar-ısan az azNe güher-durur aceb agzuñ ki andan bilemezİlm-ile esrârına_olan noktanuñ hem-râz râzBülbülüñ çünkim sözi budur sanâ her subhı-demGitdi kış u yaz geldi otur humâruñ yaz yazSâzuñı mutrib koma sûz-ıla bir dem sâz kılKim olur mahmûr olan kişiye dem-sâz sâzDefterüñ evrâkın almasun diseñ gül bigi yilPaœişâhuñ medhin irte gice kış u yaz yazMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
5Oldı câœû gözlerüñ efsûnına meshûr hûrYüzüñüñ şeminden ide mi_iktibâsı nûr nûrGöñlümüñ sûr u sürûrı yoh ki ışkuñ ireliGöñlüm-ile kendü arasında çekdi sür sürGer inâyet olur-ısa pâdişehden bir nefesOla bende her ne var-ısa bed-i makdûr dûrAtlarına yaraşursa kim depingü ola mâhİtlerine nice yite kıymet-i sâcûr cûrDirler-ise akla kim-durur Süleymân-ı zamânAkl diye ol halîfe husrev-i mansûr sûrMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
6Bâg-ıla gül-zârı çünkim eyledi âb✠bâœBâde-i reyhânı eyle nûş her-çi bâde bâdCâm-ı Cem nûş eyle vü bülbül nevâsın gûş itİtme encâmı n’idesin çarh-ı bî-bünyâd yâdŞâœ olup ol şâh yâdına mey iç kim adli_anuñZulmı şöyle itdi ki_andan kimse dimez dâd dâdOldı anuñ ohı peykânı odına seng mûmOldı anuñ kılıcına âhen-i pûlâd lâdSûsen ü servi unıt kim tâ selâtîn ü mülûkBenddür hükmine şâhuñ her ki_ola âzâd zâdMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
7Çarh fermânuñdan ırah uramaz bir kâm kâmHasmuñuñ olup-durur cisminde her endâm dâmOla Bercîs ayaguñ tozına cândan müşterîKamu ser-keşlikle oldı hükmüñe Behrâm râmSad ola mı leşkerüñe her ki ola sana dâdAyn bilgi tîg-zen ola mı geyse lâm lâmMihrüñüñ yüzi-y-ile bulur safâ her gün sabâhKılıcıñuñ korhusından kan kusar her şâm şâmŞâhdur Çimşîd-i mülk ü milk-i hûrşîd-i felekNiçe kim câm içe olsun şâha hayr-encâm câmMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
8Çinki götürdi sabâdan ebr-i gûher-bâr bârNâle ider gül-sitân içinde bülbül zâr zârBülbüle karşu şehüñ lutfını zikr it AhmedîOlmasun kim saña ola dahı dürlü_efkâr kârNiçe ki_ola sebze-y-ile lâleye eshâr demNiçe ki ola sebze-y-ile lâleye eşcâr cârDostuñ yolında olsun hâr hârâ perneyânDüşmenüñüñ gözine olsun gül-i fer hâr hârHer ki bir kılca senüñ mihrüñ yolından dûr olaMîh olsun anuñ endâmına kıllar târ târMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây
9Senden ırah bu kulı idüp-durur beœ-hâh hâlNicedür hâlüne uş oldugı kaddüm dâl dalMâla meyli kamu halkuñ göñli mâl-â-mâldurKimse var mı ki_olmamış ola aña âmâl mâlLîki sensin kim katuñda hâkdür mâl-ıla gencKim bilürsin kimseneye olamaz emvâl vâlDostuña dürlü dürlü lutf ider her-mâh mâhDüşmenüñe gûne kahr ider her-sâl sâlBulmayan şâhuñ senâsı-y-la güşâyiş gül bigiLâle bigi dilini itsün anuñ aglâl lâlMîr Sülmân Şâh İskender-der ü Dârây-râyN’ola Dârâ ki_idemez eyle ki_ol_ider rây rây