Çün Gayre Bahmadı Gözüm İy Hak Behîc-bâb

Çün gayre bahmadı gözüm iy Hak behîc-bâbN’eyçündür aña pes kamu bu derd-ile azâb

Işk odı yüregümde dutışup yanar müdâmAnuñ-çun oldı gözlerüm ucdan uca kebâb

Her-dem nisâr itmege yâruñ hayâlineBahreyni gözümüñ döker uş lü’lü-yi hoş-âb

Gözüm kara gün itdi baña lîki n’idelümTer-dâmenüñ hatâsına âdet degül hitâb

Gözüm diyü ciger kan-ıla bislenen kişiDüşürdi şem c bigi yüregüme derd ü tâb

Gözlerümüñ gurâbı meger bûm oldı kimNûrından ider ay-ıla günüñ uş ictinâb

Derd-ile şem bigi erisem acebKim toludur içüm ü taşum âteş-ile âb

Bu huşk-sâl içinde ki düşmişdür AhmedîYanardı gözlerinden irişmese feth-i bâb

Deryâ-yı fazl ola tolu dürr-i giran-bahaHer kim bu bahrda diye uşbu söze cevâb