Cîm-i Zülfünle Gözündür Câna Zâd

Cîm-i zülfünle gözündür câna zâdİy elif-kad kâf hâ yâ ayn sâd

Âferînle saña cânlardur mürîdKi âferînişden kamu sensin murâd

Yüzüñe yavuz göz irmesün diyüCân u dil ihlâs-ıla ohır “İn yekâd”

Cilve itse nev-baharı hüsnüñüñCân bula yirde ne varsa tâ cemâd

Gözde zülfüñüñ hayâli var hemînDahı nesne yiri degül bu sevâd

Cân fidî itdüm yoluña gerçi kimBu metâ anda düşüp-durur kesâd

Ahmedîden rüşd isderler acebBulınur mı ışk yolında reşâd