Cân Yüzün Zülfüni İster Rûzu Şeb

Cân yüzüñ zülfüñi ister rûz u şebİşideli bu sözi kılur taleb

Nîşe ditrer âfitâb irmedi-seYañaguñ ışkından aña tâb-ı teb

Gül yüzüñe beñzenem didügi-çünYile virdi hırmenin ol bî-edeb

Leb akîk u zülf anber ten harirNîşe oldı göñlüñ âhen iy aceb

Cân yüzüñüñ zikr-ile bulur nişâtBülbüle gül kohusı virür tarab

Yaşumı yüzümde her ki göre dirBir arada yaraşur lal ü zeheb

Işkuñuñ câmı-y-la mest olmışdı cânYaradılmadın dahı bâg u ineb

Ol lebi yâd itdügüñce AhmedîLafzuñ agzuñda olur kand u ruteb

Çün Acemde irdi kemâle sözlerüñFe’t-teh ebvâbe’l-maânî fî’l-Arab