Ahmedi

Bursa Sultânlara Neşîmendür

Bursa sultânlara neşîmendürYümn-ile toru Vâdi Eymendür

Huld bâgı bigi bahâr u hazânYâsemîn-ile tolu sûsendür

Her tarafdan çınâr u serv-i sehîHer yaña sünbül-ile behmendür

Lâle vü nergis-ile pür-zîverGül ü reyhân-ıla müzeyyendür

Ravza-i dâr-ı Hulddür lâ-büdHûr-i ıyn orada mümekkendür

Nârıdur nûr-ı bî-duhân suyı azbHâki müşg ü hevâsı gül-şendür

Yiri cennât tahtehe’l-enhârZî makâm u zi hûb meskendür

Pâœişah adl-ile bi-hamdi’-llahZulmdan kamu halka me’mendür

Mîr Sülmân ki pâk zâtı anuñCân-durur bu kamu cihân tendür

Ol ki her râza zihnidür vâkıfOl ki her gayba göñli mahzendür

Ger sehâvetdedür Hâtim-i TayGer şecâatde ol Tehemtendür

Bursa hûb şehrdür lîkinHalkı gâyet garîb düşmendür

Fukahâsı-durur kamu süfehâSûfiları kamudan edvendür

Sûfi-yi bî-safâ fakîh-i sefîhRâst nice ola ki reh-zendür

Zerkdür işleri vü mahşerdeZerk ehli n’olur muayyendür

İçleri toldugı nifâk-ıla şirkTaşlarından kamu mübeyyendür

Bunlaruñ bigi kişiye er dimegilNe muhannes ki rûspî-zendür

Şerri-y-ile ol iki tâyifenüñİşbu gül-şen garîbe kül-handür

Hoş kazâdur velî garîblereTeng şöyle ki çeşm-i sûzendür

Kanda olsa anlaruñ vücûdı-y-ılaTaht-ı kâbûs çâh-ı Pîjendür

Hubs iderlerse Ahmedî yine gamSu bigi ol çü pâk-dâmendür

Akbahü’n-nâs kerdür işitmezSözi kim kamu sözden ahsendür

Nicesi bile Îsî enfâsınOl ki eşek bigi tab-ı gevdendür

Şiirde geçen sözlük kelimeleri