Ben Diyâr-ı Yârdan Uş Düşmişem Tenhâ Garîb

Ben diyâr-ı yârdan uş düşmişem tenhâ garîbİñileyü ney bigi sözüm budur kim vâ garîb

Ger fakîr ü ger ganî yirlü yirinde her kişiHoş-durur elhamdülillah kamusı illâ garîb

Her gice şöyle iñiler ki işiden kalur tañaBag içinde oldugu-çın bülbül-i şeydâ garîb

Geh sular geh yile varur gâh topraga düşerGâh yanar oldugı-çun bu gül-i ranâ garîb

Kendü yirinden cüdâdur ki oldı bende kayd-ı lalYüregi delindi olalı lü’lü-yi lâlâ garîb

ˆd bigi niçe iñleye yahıla rahm idüpBir kişi dimez ki neyçün iñilersin yâ garîb

Gündüzin ser-geşte vü bî-kâr her yaña yürürGice olduhda bulamaz mesken ü me’vâ garîb

Pâdişeh dahı olursa ger diyârın yâd ideDirliginden zevk u râhat bulamaz asla garîb

Ger diyârından ırah düşdi-se n’ola AhmedîAyb mıdur Kâfa düşüp oldugu ankâ garîb