Bahâr Oldı Bezendi Dâr-ı Dünya

Bahâr oldı bezendi dâr-ı dünyaÇiçekden oldı yür gül-zar-ı ukbâÇemen Erteng nakşın gösterür kimSabâya Hakdan irdi rûh-ı MânîAgaçlaruñ görüp neşv ü nümâsınHeves ider ki yire ine tûbaŞecerde rûşen uş nâr-ı şükûfeMeger girü tecellî buldı MusaSabâ ölmiş yiri uş kılur ihyâZi virilmiş aña icâz-ı ÎsâTolu nur u sürûr u revhi ü reyhânMeger oldı çemen Firdevs-i alaBenefşe gûş olmışdur meger kimİder bülbül gülüñ vasfını imla Gören gül nâzın u bülbül niyâzınBilür nice-y-di Mecnûn-ıla LeylaUzatmış dillerin susen meger kim«enâsın ider ol sultânuñ inşaİmâret kıl bizi câm-ıla sâkîHarâb olsun n’olur bünyâœ-ı takvaŞerîat ahmakı nehy itse andanN’ola çün akl virür aña fetvaKadeh gam bahrına keştîdür ol kimNecât isdeye bi’smillahi mecraGörüben itidâlını bahâruñKi andan zinde olur ervâh-ı mevtaGülüñ karşusına sâz itdi bülbülBu şiri kim taña kaldı aña şuraNe renge nakş itmiş sini MevlâKi âlem ışkuña kılur tevellaLebüñde gizlü esrâr-ı kuli’r-rûhYüzüñde rûşen envar-ı tecellaBu saç mı yâ şeb-i yelda vü ya KadrBu yüz mi bedr mi yâ îd-i AdhaAgız mı bu ki varlıgın bileneDiyilür yalemü’s-sırre ve ahfaSaçuñuñ ukdesidür zulma menzilGözüñün işvesidür sihre me’vaGözüñe ne aceb öykünse nergisKi olur bî-hayâ ol ki ola amaYañaguñ hacletinden derledi gülBi-hamdi’llah hayâ var anda bârîHelâl itdüm gözüñe kanumı kimYoluñda ölmek-durur dirlikden evlaGözüñe pend it zulmı kosun kimŞehüñ der-gâhı oldı adle mesvaMelik Sülmân Süleymân-ı zemâneKi aña kul yaraşur Fagfûr u KisraŞeh-i iklîm ki oldı vü olısarAnuñ hükminde cümle mülk-i dünyaHak anı şahlıga hâs itdi düşmenNedür bâtıl nitekim Lât u UzzaFerîdûnsın olursa hasm ›ahhâkOla tamarları boynında efcîKapuñuñ zînetin görüp selâtînSaña kul olmagı ider temennaSözüñde yoh dimek yohdur meger kimDilüñde zıdd düşdi yı-y-ıla haSözüñ vardur dimekdür sâyile kimDilünüñ lâzımıdur vâv-ıla raCihana cân u belkim câna hem cânBugün sensin nite kim lafz u manâNe başara senüñle düşmenüñ kimNe avretdür ne er şöyle ki hunsaNesebden yohdur assı düşmenüneKi renginden bulamaz nefi cinnîBilür hâlin elüñde n’olısar lîkVirür kendüzine olmaz tesellîBulıt cûduñdan idrâr alur-ısaGetüre şehd-hanzal kand-kesnîSuyı ola Âb-ı Hayvân topragı müşgEger çeşme bula lutfuñdan icraSaña gûn bigi her iş oldı rûşenKi ider râzın felek göñlüñe inhaDilerse keşf-i râz itmek zamirünKomaya gayb sırrında muammaGörürse hûr u Rıdvân meclisüñiDiyeler kim zi sûret zî heyûlaOlur dilinde şîrin AhmeînüñSenüñ medhüñ nite ki esma-i hüsnaKişi ki itmeye medhüñ suhfın ez-berMecûsîdür kitâbı Zendvâsta Niçe kim ömrden bula mevâlîdAtâ zî kübrî vü uzmi vü sugraSaña heylâc ömrüñ bahşiş itsünAtâdan anı kim ol oldı uzmaAdûnuñ kısmeti sugrî düşübenVirilsün mevhibetden saña kübra