Ayna Bahçesi

Elimde fenerKarşımda fener:Karanlığa karşı savaşa gidiyorum.Yorgunluk beşiklerigelip gitmelerin çekişmesindenduraksamışlarVe derinliklerden bir güneşKüllenmiş evrenleriaydınlatıyor.

Yıldırımın asi haykırışıSabırsız bulutun rahmindedöllendiği anVe üzüm ağacının suskun acısıUfak koruğunUzun sarmalın sonundafilizlendiği anbütün haykırışımacılardan kaçmaktı.Çünkü ben,en korkunç gecelerdegüneşiumutsuz dualarımla istemiştim.

Güneşlerden geldinseherlerden.İpeklerden veaynalardandın sen.

Tanrının ve ateşin olmadığı boşluktabakışını ve güvenini istemiştimumutsuz bir duada.İki ölüm arasındaiki yalnızlığın boşluğundaciddi bir akış.[İşte senin bakışın ve güvenin böyledir! ]

Senin sevincinacımasız ve uluboş ellerimde nefesinşarkı ve yeşillik.

Kalkıyorum!Elimde fenergönlümde fenerruhumun pasını saydamlaştırıyorumsenin aynanın karşısınaayna koyuyorumsenden sonsuzluk yaratayım diye.

Çeviri: Zahra DEMİRCİ - Sobhi BABEK