Der Medh-i Sultan Mehmed Hân (Kerem Kasidesi)

Ey muhît-i keremün katresi ‘ ummân-ı keremBâğ-ı cûd ebr-i kefünden tolu bârân-ı keremMatla’ -ı subh-ı zafer mihr-i zekâ ebr-i hayâFelek izz ü ‘ alâ dâver-i devrân-ı keremTâc bahş-ı ser-i sultân-ı salâtin-i cihânZînet-i taht u nigîn Hazret-i sultân-ı keremZıll-ı Hakk Şâh Muhammed ki işiği gökinünKem-terin ılduzı olur meh-i tâbân-ı keremAyağı toprağıdur cevher-i iksir-i hayâtÂsitânı tozıdur sürme-i a’ yân-ı keremAçılur hulk-ı nesîmiyle gül-i gülşen-i cûdBezenür lutfi zülâliyle gülistân-ı keremBahr-ı ahzar ne durur kulzüm-i cûdında habâbKatre-i feyzi nedür ebr-i dür-efşân-ı keremBî-kıyâs olalı ihsânlarun ey hüccet-i cûdKâtı oldı cedel-i haşmunı bürhân-ı keremKefi bir demde nisâr itdüği gencin oşrinHaşre dek vezni demez kefe-i mizân-ı keremNe melek hûy meliksin ki dem-i lutfun ileKevser-i cûd akıdur ravza-i Rıdvân-ı keremNe kerâmet kodı Hakk zât-ı kerîmünde k’ olurAyağun basduğı yir çeşme-i hayvân-ı keremBulmasa nâm-ı şerîfünle şeref-nâme-i cûdEbter olaydı kamu defter ü dîvân-ı keremGün gibi saltanatun topı göğe ağsa ne tanSana buldı bu meydânda çü çevgân-ı keremBahr-ı cûdun nice şerh olak’ onun reşhasıdurHâsıl-ı kân-ı sehâ mâye-i ‘ ummân-ı keremSaltanat hil’ atini kaddüne hayât-ı felekRâst biçmese açılmazdı girîbân-ı keremNe kadar zer var ise dest-i zer-efşânun ileHarf-i zer gibi perâkendedür ey kân-ı keremSîm sûretde sitem şekline yazıldığıçünTağıdursın anı düşman gibi ey hân-ı keremGök tenûrında kurı kurs okınur mihr ile mâhHân-ı lutfunla firâvân olalı nân-ı keremKâse-i hırs toyar sofra-i ihsânundanDest-i in’ âmun ile âm olalı hân-ı keremMihr-i cûdun çemen-i lutfa zer-efşân olalıGülşen-i dehri bezer nergis-i bûstân-ı keremBûy-ı hulkundan urur müşk gibi dem ki tutarHoş revâyihle cihân bâğını reyhân-ı keremAhmed’ ün gam makası kesdi dilin şem’ gibiSana Rûşen diyemez hâlini sultân-ı keremSen Süleymân’ ı ne dille öğe bir mûr-ı za’ îfGetüre nutka meger lutfun ile anı keremHusrevâ pâreledi cevr eli sabrum yakasınDest-gîr olsa demidür bana dâmân-ı keremMidhatün bülbülini gam kafesine koma kimHayfdur tûtiye zehr ey şeker-istân-ı keremEkremü’ l-halksın ey vâsıta-i ikd-i kirâmHer le’ îmün sözin işitme budur şân-ı keremKul hatâ kılsa n’ ola afv-i şehenşâh kanıTutalım iki elüm kanda imiş kanı keremUmaram cürmümi gark itmeğe rahmet suyınaMevc-i ihsânun ile cûş ide ‘ ummân-ı keremBir kara toprağam ihyâ-yi memât itmek içünYağsa cûdın bulıdından n’ ola nîsân-ı keremNice k’ iklîm-i mürüvvetde geçe hükm-i vefâNice k’ eyvân-ı ‘ atâda tura dîvân-ı keremNice k’ insân ola ‘ âlemde ‘ abîdü’ l-ihsânNice kim ola cihân tâbi’ -i fermân-ı keremDest-i ihsânun ile yapıla bünyâd-ı sehâPâye-i kadrün ile yucala eyvân-ı keremNice kim Ka’ be müsâfirlerini lutf-ı İlâhRahmeti hânına her sâl ide mihmân-ı kerem‘ Îd-i ferhundene kurban ide a’ dânı felekSen ehibbâna buyur âb-ı sehâ nân-ı kerem‘ Ömr-i hasmun ire târih gibi pâyânaNâmunı nâme-i ikbâl ide ‘ unvân-ı kerem