Yalnız Değiliz

Bir ufka vardık ki artıkYalnız değiliz sevgilim.Gerçi gece uzun,Gece karanlıkAma bütün korkulardan uzak.Bir sevdadır böylesine yaşamak,Tek başınaÖlüme bir soluk kala,Tek başınaZindanda yatarken bile,Asla yalnız kalmamak.

Şafakları ben balığa çıkarımAkan akmayan sulardaBenim, bütün tezgahlarda paydosa gidenBir bahar akşamı dünyada.Ben dört duvar arasında değilimPirinçte, pamukta ve tütündeyim,Karacadağ, Çukurova ve Cibalide.

Zehirli kör yılanlarıVe sıtmasıylaGün yirmidört saat insan avındaKaracadağda çeltikler.Bir kız çocuğunun gözyaşı gibi- Ayak bileklerinde bir dizi boncuk,Sol omzunda nazarlık,Dağ başında unutulmuş üşümüş,Minicik bir aşiret kızının -Damla-damla, berrak olur pirinci.Kamyonlarla, katır kervanlarıylaBeyler sofrasına gider...

Çukurovam,Kundağımız, kefen bezimizKanı esmer, yüzü ak.Sıcağında sabır taşları çatlar,Çatlamaz ırgadın yüreği.Dilerse buluttan ak,Köpükten yumuşak verir pamuğu.Külhan, kavgacıdır delikanlısı,Ünlü mahpusanelerinde AnadolumunEn çok Çukurovalılar mahpustur,Dostuna yarasını gösterir gibi,Bir salkım söğüde su verir gibi,Öyle içtenÖyle derin,Türkü söylemek, küfretmek,Çukurova yiğidine mahsustur...

Tütünü bilir misin?"Kız saçı" demiş zeybekler,Su içmez her damardan,Yerini kolay beğenmez,ÜşürNaz eder,Darılırİki parmak arasında kıyılmış,Bir parçası var kalbiminİncecik, ak kağıtlara sarılır,Dar vakit yanar da verir kendini.Dostun susan dudağına...

Sokaklardan,Kıyılardan,Gök mavisinden,Ekmeğinden,Canevinden ayrı düşmeyeYani bütün hasretlerin kahrınaVe zehrine çaresiz kalmaların,İlk nefesi Hızır gibi yetişirCibalide sarılan cıgaranın...

Tütün isçileri yoksul,Tütün işçileri yorgun,Ama yiğitPırıl - pırıl namuslu.Namı gitmiş deryaların ardınaVatanımın bir umudu...