Ahmed Arif

Uy Havar!

Yangınlar,Kahpe fakları,Korku çığlarıVe irin selleri, aç yırtıcılar,Suyu zehir bıçaklar ortasındasın.Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay!Pusatsız, duldasız, üryanBir cana bir de başaSeher vakti leylim - leylimCellat nişangahlar aynasındasın.Oy sevmişem ben seni...

Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu!He canım...Çiçekdağı kıtlık, kıran,Gül açmaz, çağla dökmez.Vurur alnım şakınaVurur çakmaktaşı kayalarıylaKüfrünü, Medetsiz, Munzur.Şahmurat Suyu kan akarVe ben şairim.

Namus işçisiyim yaniYürek işçisi.Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş,Ne salkım bir bakışResmin çekeyim,Ne kınsız bir rüzgarMısra dökeyim.Oy sevmişem ben seni...

Ve sen daha demincek,Yıllar da geçse demincek,Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,Yaran derine gitmiş,Fitil tutmaz, bilirim.Ama hesap dağlarladır,Umut, dağlarla.

Düşün, uzay çağında bir ayağımız,Ham çarık, kıl çorapta olsa da biriDüşün, olasılık, atom fiziğiVe bizi biz eden amansız sevda,Atıp bir kıyıya iki zamanıYarının çocukları, gülleri için,Koymuş postasını,Görmüş restini.He canım,Sen getir üstünü.

Uy havar!Muhammed, İsa aşkına,Yattığın ranza aşkına,Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü!Benim de boş yanım hançer yalımıVe zulamda kan - ter içinde asi,He desem, koparacak dizginleriniYediveren gül kardeşi bir arzuOy sevmişem ben seni...