Ahmed Arif

Otuz Üç Kurşun

Bu dağ Mengene dağıdırTanyeri atanda Van’daBu dağ Nemrut yavrusudurTanyeri atanda Nemruda karşıBir yanın çığ tutar, Kafkas ufkudurBir yanın seccade Acem mülküdürDoruklarda buzulların salkımıFirarı güvercinler su başlarındaVe karaca sürüsü,Keklik takımı…

Yiğitlik inkâr gelinmezTek’e – tek döğüşte yenilmedilerBin yıllardan bu yan, bura uşağıGel haberi nerden verekTurna sürüsü değil buGökte yıldız burcu değilOtuzüç kurşunlu yürekOtuzüç kan pınarıAkmaz,Göl olmuş bu dağda…

2.Yokuşun dibinden bir tavşan kalktıSırtı alaçakırKarnı sütbeyazGarip, ikicanlı, bir dağ tavşanıYüreği ağzında öyle zavallıTövbeye getirir insanıTenhaydı, tenhaydı vakitlerKusursuz, çırılçıplak bir şafaktı

Baktı otuzüçten biriKarnında açlığın ağır boşluğuSaç sakal bir karışYakasında bit,Baktı kolları vurulu,Cehennem yürekli bir yiğit,Bir garip tavşana,Bir gerilere.

Düştü nazlı filintası aklına,Yastığı altında küsmüş,Düştü, Harran ovasından getirdiği tayPerçemi mavi boncuklu,Alnında akıtmaÜç topuğu ak,Ekşini hovarda, kıvrak,Doru, seglâvi kısrağı.Nasıl uçmuşlardı Hozat önünde!

Şimdi, böyle çaresiz ve bağlı,Böyle arkasında bir soğuk namluBulunmayaydı,Sığınabilirdi yüceltilere…Bu dağlar, kardeş dağlar, kadrini bilir,Evvel Allah bu eller utandırmaz adamı,Yanan cigaranın külünü,Güneşlerde çatal kıvılcımlananEngereğin dilini,İlk atımda uçuranUsta elleri…

Bu gözler, bir kere bile faka basmadıÇığ bekleyen boğazların kıyametiniKarlı, yumuşacık hıyanetiniUçurumların,Önceden bilen gözleri…ÇaresizVurulacaktı,Buyruk kesindi,Gayrı gözlerini kör sürüngenlerYüreğini leş kuşları yesindi…

3.VurulmuşumDağların kuytuluk bir boğazındaVakitlerden bir sabah namazındaYatarımKanlı, upuzun…VurulmuşumDüşüm, gecelerden karaBir hayra yoranım çıkmazCanım alırlar ecelsizSığdıramam kitaplaraŞifre buyurmuş bir paşaVurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız

Kirvem, hallarımı aynı böyle yazRivayet sanılır belkiGül memeler değilDomdom kurşunuParamparça ağzımdaki…

4.Ölüm buyruğunu uyguladılar,Mavi dağ dumanınıve uyur – uyanık seher yeliniKanlara buladılar.Sonra oracıkta tüfek çattılarKoynumuzu usul – usul yoldayıpAradılar,Didik – didik ettilerKirmanşah dokuması al kuşağımıTespihimi, tabakamı alıp gittilerHepsi de armağandı Acemelinden…

Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyızKarşıyaka köyleri, obalarıylaKız alıp vermişiz yüzyıllar boyu,Komşuyuz yaka yakayaBirbirine karışır tavuklarımızBilmezlikten değil,FıkaralıktanPasaporta ısınmamış içimizBudur katlimize sebep suçumuz,Gayrı eşkiyaya çıkar adımızKaçakçıyaSoyguncuyaHayına…

Kirvem, hallarımı aynı böyle yazRivayet sanılır belkiGül memeler değilDomdom kurşunuParamparça ağzımdaki…

5.Vurun ulan,Vurun,Ben kolay ölmem.Ocakta küllenmiş közüm,Karnımda sözüm varHaldan bilene,Babam gözlerini verdi Urfa önündeÜç de kardaşınıÜç nazlı selvi,Ömrüne doymamış üç dağ parçası.Burçlardan, tepelerden, minarelerdenKirve, hısım, dağların çocuklarıFransız Kuşatmasına karşı koyanda

Bıyıkları yeni terlemiş dahaBenim küçük dayım NazifYakışıklı,Hafifİyi süvariVurun kardaş demişNamus günüdürVe şaha kaldırmış atını.

Kirvem hallarımı aynı böyle yazRivayet sanılır belkiGül memeler değilDomdom kurşunuParamparça ağzımdaki…