Ahmed Arif

Leylim Leylim

Leylim - leylim dünyamızın yarısıAl - yeşil bahar,Yarısı kar olandaGene kavim - kardaş, can - cana düşman,Gene yediboğum akrep,Sarı engerek,Alnımızın aklığında puşt işi zulümVe canım yarı gecelerÇift kanat kapılarına karşı darağaçları,Mahpusanede çeşmeYandan akar olanda,Gelmiş yoklamış ecelKaburgam arasından.Yoklasın hele...Çağıdır, can dayanmaz,Çağıdır, en çatal, en ası,Cehennem koncası memelerinin.Çağıdır, kırk gün - kırk geceKolların boynuma kement,Ha canım kötüye inat...Vah ki ne desem,Kurşunları namlulara sürülü,İ'kelleri kan,Baskıncılar uykumuzu yıkar olanda,Alır yüreğim:Yankın yasak, aynalara.İnemem bahçende talan,Tam, boş yanı bu, derim namussuzun,Tam, bıçağım cehennem gibi güzelken,Aklıma düşüyorsunEllerim arık...

BilmişBütün zula'larEğri hançer, kara mavzer, kan pusu.Ve insan düşüncesinin o en orospu,O en ayıp, frengili yemişi,Çıldırtılmış uranyumBilmiş,Bilsinler!Sana nasıl yandığımıUuuuy gelin...İşte kan tutmuş korsanlar,Haramla beslenmiş azgın,Düzmece peygamberlerVe cüceleriVe iğdiş ve aptal kölelerine karşı,İşte bir kez dahaBu can bendeyken,Delin, divanenim işteUuuuy gelin...Bu yasaklar,Firavun kalıntısı.Yoksun,Akdan - karadan.Gizline, canevine kurulu faklar.Gün ola, umut kesip korkunç yetinden,Murdar tutkusuna dünyasızlığın,Gün ola, düşesin bekler.Düşme!Ölürüm...Gözlerinden, gözlerinden olurum.

Leylim - leylimAyvalar, nar olandaGen bana yar olanda.Belalı başımızaDünyalar dar olanda.