Agah

Târîh-i Kasr

Âsaf-ı pâk-şiyem ya‘ni Receb Pâşâ kim‘Âleme şahne-i tedbîri ile virdi nizâmNice âsaf ki felek şâl-i şafakfâmındanRâzı olsa ser-i zânûsına eyler ihrâmNice âsaf ki siyâset-gerî-i ‘adlindenBeslenür ‘izzet ile lâne-i şâhinde hamâmHˇ âbda olsa ‘atâsı o sadâkatkârunDest-i sâyilde uyansa bulunur nakd-i menâmRütbe-i kadrini gerdûn diyemem bî-pervâPâye-i rif‘atini derk idemez fehm-i ‘avâmİktizâ itmek ile ‘âdet-i hayr-endîşîKi koya defter-i eyyâmda âsâr ile nâmİtdi peydâ yine bir kasr-ı ferah-efzâ kimGörmemiş mislini çeşm-i felek-i mînâfâmReşk ider safvetine subh-ı sa‘âdet-pertevYeridür revzenesine meh u hurşîd ola câmSâha-i dil-keşi ol denlü neşât-efzâ kimKalmaz âyîne-i hâtırda gubâr-ı âlâmZâhir ü bâtını mahbûbdur ol mertebe kimGörinür sebze ile dilber-i nev-hatt leb-i bâmRûy-ı maksûd-ı takayyüdle bakılsa görinürOldı dîvâr u deri tâ o kadar âyînefâmFerşi bilmem dil-i sengîn bütândandur kimUgrasa bâd-ı sabâ hem ider aheste hırâmSakfını sâha-i gülzâra iderdüm teşbîhRevnak-ı gülşeni de rûzda olsaydı devâmKanda bu tarh-ı ‘aceb kanda nukûş-ı MânîHat-ı yâkûta berâber mi olur her hat-ı hâmŞu‘le hû yâr-ı sehî-kaddur ocâgı ki müdâmNâz ile sohbete germiyyet içün itdi kıyâmŞeh-nişîn sîne girüp itse tefâhur yeridürÂmidün gögsidür envâ‘-ı şerefle bu makâmGöz deger olmaya bilmezlük ile nakkâşânÇekeler safha-i dîvârına nahl-i bâdâmSa‘d olup çirk-i nuhûsetden olur tâli‘-i pâkHavzına baksa Zuhal bâm-ı felekden bir şâmBu binâ böyle safâ-bahş u mülûkâne ikenÂferîn dâver-i ‘âlî güher-i hayr-encâmOlmadın himmet-i ‘âlîsi haberdâr henûzHam-ı ebrûsı işâretle anı itdi temâmGüft ü gûsuz bilür ahvâlini dâ‘ilerinünBen ne hâcet ki huzûrunda idem ‘arz-ı merâmKanda ben kanda senâ-güsterî-i âsaf-ı ‘ahdKâ’ilem şehd-i du‘âsıyla olam şîrîn-kâmBî-riyâ hayr du‘âdur ki suda‘ı olmazYeter Âgâh yeter eyleme tatvîl-i kelâmİde Hakk devlet-i dâreyn ile şâd u hurremHıdmetinde ola ikbâl-i kemer-beste gulâmOldı bin şîve ile cilve-nümâ târîhiHâne-i ‘adl ola dâ’im bu nev-îcâd makâm

Şiirde geçen sözlük kelimeleri