Târîh-i Heykel

Âsaf-ı Gâzî ‘Alî Pâşâ vezîr ibn-i vazîrKim senâ-hˇ ânîdür ehl-i fazl u dâniş bi-z-zarûrNice âsaf kim zuhûr-ı hışm u tedbîrin görüpHırkasın başına çekd ف خ ا ر گ ف و ر ک لSîr-çeşm-i matbah-ı cûd ü sehâsı hırs u âzDâne-çîn-i hırmen-i ihsânıdur nezdîk ü dûrRezmde düşmen-güdâz bezmde hâtır-nevâzMuhlis-i ehl-i tevâzu‘ hasm-ı erbâb-ı gurûrCûdı rehber oldı bu yanmış yakılmış ma‘bedeHimmeti mi‘mâr olup itdi ‘imâret sa‘y-ı gûrKoydı bir âsâr-ı bâkî bu ‘ibâdetgehde kimZikr-i hayrı söylenür efvâhda tâ-nefh-i sûrMâ-hasal heykel mine’l-bâb ile’l-mihrâb hepEvvelinden dahı sengîn oldı dahı nev-zuhûrŞimdi minber söylesün آ ل ح م د ل ل ة آ ل ذ یا ذ ه ب ل ح ز ن ح م د ا ا ل ئ ئ و م ا ل ن ش و رŞimdi mihrâb eylesün ham-geşte kaddin müstakîmKim irişdi Hazret-i Âsafdan envâ‘-ı sürûrNakş olan etrâf-ı tâvânında âyât-ı mübînNûrdur ammâ ider çeşm-i ‘adû-yı dîni kûVâkı‘ oldukça cihânda ‘âdet-i hedm ü binâNîk ü beden hâtıra zevk u gam itdükçe mürûrDevletiyle dâ’imâ her cânibi ma‘mûr olaHâne-i nâzı ‘adû-yı ‘izz ü câhı ola gûrYazdılar târîh-i ta‘mîrin bu ‘âlî ma‘bedünHeykel ü mihrâbı minberle yapıldı bî-kusûrBen didüm her mısra‘-ı evvelden evvel harfini‘Add idünce bî-nazîr Âgâh bir târîh olu