Tahmîs-i Gazel-i Vâlî-i Âmidî

IHayâl-i la‘li tâ kim dîde-i bî-hˇ âba düşmişdürGözüm merdümleri bezm-i şarâb-ı nâba düşmişdür‘Aceb sabr ü tahammül ma‘den-i sîmâba düşmişdürYine ‘aks-ı ruh-ı dilber dil-i pür-tâba düşmişdürSanursın pertev-i mehdür ki rûy-ı âba düşmişdür

II‘Adû-yı cân u dil gamzen mi ebrûlar mıdur yoksaEdîb-i fitne sâhirler mi câdûlar mıdur yoksaŞüküfte gülşen-i cennetde şebbûlar mıdur yoksaDökülmüş ‘ârızun üstünde gîsûlar mıdur yoksaYa sünbül sâyesidür pertev-i mehtâba düşmişdür

IIISipihrün mezra‘ında kalmamış bir hûşe-çîn hergizKi tuhm-ı fitneden hâlî degül rûy-ı zemîn hergizBu mâtemhânede eksik degül âh u enîn hergizNesîm-i merhametle olmadı sâhil-nişîn hergizCihânda fülk-i ‘işret gûyiyâ girdâba düşmişdür

IVNe lâzım mübtelâ-yı ‘aşka dehrün gayr-ı âmâliYeter sermâye-i ‘işret temâşâ-yı hat u hâliNice âşüfte olmaz ‘âşık-ı mahzûnun ahvâliDegüldür bir nefes sevdâ-yı zülf-i yârdan hâliDil-i pür-hûn anunçün böyle pîç ü tâba düşmişdür

VÇemende meclis-i rindân sürûr-âmîz imiş bildümLeb-i gül-reng-i sâkî bâdeden perhîz imiş bildümDil-i mahzûn-ı Âgâh inbisât-engîz imiş bildümBu şeb bezm-i harîfân neş’eden leb-rîz imiş bildümMeger kim şi‘r-i Vâlî hâtır-ı ahbâba düşmişdür