Âgâz-ı Gazeliyyât 77

Gönül ki nükhet-i gîsû-yı yâr ile pürdürO gonçedür ki nesîm-i bahâr ile pürdürÇemende hˇ âhiş-i gül bülbülâne erzânîBenem o deşt-i mahabbet ki hâr ile pürdürMüyesser olsa da dil-hˇ âhum üzre câm-ı neşâtMisâl-i çeşm-i bütân hep humâr ile pürdürKafâda her birinün bir seg olmış âmâdeBu sayd ki tutalum kim şikâr ile pürdürTecelli itse de ol meh ne fâ’ide ÂgâhKi şimdi âyîne-i dil gubâr ile pürdür