Âgâz-ı Gazeliyyât 347

Bend oldı gönül turre-i cânânede kaldıZencir-i cünûn gerden-i dîvânede kaldı‘Aşk eyledi gül gibi ser-i şem‘de zâhirHer dâg ki pinhân dil-i vîrânede kaldıFeryâd iderek kaldı gönül sînede sensüzMânende-i nâkûs ki büthânede kaldıDünyâyı gözüm görmese ‘ayb itme ki zâhidMeyhânede çeşmüm leb-i peymânede kaldıHep oldular ârâste zühd ile ehibbâMihnetzede Âgâh ki meyhânede kaldı