Âgâz-ı Gazeliyyât 177

Dil ki pür-sûz ola âh itmemek âsân olamazFâş olur dûd-ı siyeh şu‘lede pinhân olamazDil-i nâ-şâdımuzı va‘de-i vasl itmez şâdPertev-i mihrden ol şem‘-i firûzân olamazPâyine halka-i dâm itmişüz âgûşumuzıBizden ol vahşî-i rem-gerde girîzân olamazDil hirâs üzre degül âteş-i ruhsârındanZülfi de hâtır-ı cem‘i de perîşân olamazOl kadar za‘f ile bî-tâb ü tüvân kim ÂgâhHande itse dönüp ahvâline giryân olamaz