Âgâz-ı Gazeliyyât 149

Şikeste dillere bakmaz o ‘işveger bilmezKi pârelense de âyînemüz keder bilmezEger bu baht ile hem-bezm-i âftâb olsakMisâl-i zülf-i bütân şâmımuz seher bilmezGelince bezmimüze zâhid olma lenger-rîzKi keştî-i meyimüz mevce-i hatar bilmezGören o şûhı kimi mâh dir kimi hurşîdFigân ki kâsıdımuz togrı bir haber bilmezO şûh-mest-i tegâfül gelür geçer ÂgâhBizümde hâtırımuzdan neler geçer bilmez