Âgâz-ı Gazeliyyât 146

Dîdeden şahs-ı hayâli o mehün hîç gitmezNâ’ilüz bir meh-i Ken‘âna ki olmaz yetmezDil-i ‘uşşâk gibi sevdügi yer olmayıcakBâg-ı cennetde bile tohm-ı mahabbet bitmezÜzülen yerde döker rişte-i ümîdi gönülHele bu hûyı güzel kim ucın alıp gitmezKalması bed-güherün vâsıta-i zahmet olurYoksa dendân-ı tama‘ çekmek ile incitmezHas ü hâr olsa girer gözine yârun agyârBir nigâh ile de Âgâhını memnûn itmez