Âgâz-ı Gazeliyyât 107

Hemîşe tâ ki gönül dâgdâr-ı hasretdürDü-çeşm-i eşk-feşân cûybâr-ı hasretdür‘İzâr-ı yârda seyr eyle hatt-ı müşgîninKi cûş-ı sebze vü evvel bahâr-ı hasretdürNe mümkün ey yüzi gül seyr-i gülsitân sensüzKi sâye-i müje çeşmümde hâr-ı hasretdürMeger ki ni‘met-i vasl ola çâreger yoksaGönül kıyâmete dek şermsâr-ı hasretdürMiyân-ı ehl-i mahabbetde hâmeden ÂgâhBu şi‘r-i derd-fezâ yâdigâr-ı hasretdür