Yağmur Arkası

Yağmurlar yağdı ve hiç dinmediHer biri saydam çiçeklenen saçındaYağmurlar daha çok pencereler içindiÖksüzdüm, gözyaşıydım dudağındaBir sancıydım boğuk akşamlar gibi

Büyüdükçe büyüdü isli ve yalnız olmakKirazını soldurdu ağaçlarınNasıl devrildi taşlar üstümüzeÇoğalan nasıl boydan boya kuşkularKar dizboyu ölümü sokakların

Ezgiler sabahlarda eriyecekGözlerin uykumda yeşerir dururKalsam çağlar boyu yokluğunun kapısındaYaşamak bunca umuda yeniden varmak olurÖlmek, seni duymamak bir gün daha