Sevinmeyi Bilenlerin Şiiri
Sevinç bizim güneşte üzümlerdenSabah işe giderkenDüş diye süzdüğümüz güzelliktirBaşını döndürür bekletirsen
Ortanca çiçeğinin gölgesineBize görünmeden sığınıverenKüçücük bir böceğin çıtırtılı sessizliğiSimgesidir bitmez çabamızınSeni sevmek gibidir
Çınar sanki mektubunu getireno güleç ve dalgacı arkadaştırNaneler üstünde yatacağımız halıDerenin sesi tren sesidir.
Aşk bizim her dokunuştaÖlür gibi sarsıldığımız şeydir.