Afşar Timuçin

Sanılar

Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındırUçan kuşları gözlemektesinidir tek başınaÇamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerinRadyo dinliyorsundur ya da susarakBir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir

Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsinBelki de anılarını deşiyorsun bir olmazıBir açmazı derinden derine kurcalar gibiBir kahve içmeyi bir elma yemeyi kurarakSaatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerleÇocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin

Mahpus gibi tutsak gibi belki köle gibiYarını olmamak gibi bir duygu içindesindirBelki de kendini bağışlamıyorsundurBenim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürüKırık tirenler gibi öylece kalakalmışsındırKalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundurYa da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak içinBelki sen de benim gibi ölesiye yalnızsındır