Akşam Serüvenleri

Bir seferden döneriz seninle bazı akşamlarGün bulutları açık mora boyadıktan az sonraBile bile karanlığın bizi kalın örtülerle örteceğiniSon ışıklara dalarız koşa koşa gene deSürgününüm, izini sürerim her yerde seve seveAlacakaranlıkta hem özlemlin hem öksüzün olmak içinKapanmaya hazırımdır kat kat kendi üstüme

Yağmurdan, güneşten, poyrazdan, uzun yollardanBiz şimdi gurbetimize çıkıyoruz, vakit tamamÇanlarla, türkülerle, davullarla ayrılmak uzak bizeYüzüme vuran sıcaklığınla çocuk dudaklarınlaSen giderken, ellerimde ellerinden ayrılmanın öfkesiVarlığında yeniden kurulur eksiksiz bir sıla

Seni her düşünmemde benzersiz bir yurt özlemiBana düşen, gelişini aralıksız beklemekBeklerken bakışında eriyip gitmek yavaşçaBeklerken sonsuz bir ormanı yürümek saçlarındaBenim tutkum, ölümüm, serüvenim bu işte.