Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek

Aşksız ve paramparçaydı yaşambir inancın yüceliğinde buldum senibir kavganın güzelliğinde sevdim.bitmedi daha sürüyor o kavgave sürecekyeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Aşk demişti yaşamın bütün ustalarıaşk ile sevmek bir güzelliğive dövüşebilmek o güzellik uğruna.işte yüzünde badem çiçeklerisaçlarında gülen toprak ve ilkbahar.senmisin seni sevdiğim o kavga,sen o kavganın güzelliğimisin yoksa...

Bir inancın yüceliğinde buldum senibir kavganın güzelliğinde sevdim.bin kez budadılar körpe dallarımızıbin kez kırdılar.yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyizbin kez korkuya boğdular zamanıbin kez ölümledileryine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.bitmedi daha sürüyor o kavgave sürecekyeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Geçtiğimiz o ilk nehirlerden berisuyun ayakları olmuştur ayaklarımızellerimiz,taşın ve toprağın elleri.yağmura susamış sabahlarda çoğalırdıktörenlerle dikilirdik burçlarınıza.türküler söylerdik hep aynı teldenaynı sesten,aynı yürektendağlara biz verirdik morluğunu,henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

Ne gün batışı ölümlerin üzüncünene tan atışı doğumların sevincineey bir elinde mezarcılar yaratan,bir elinde ebeler koşturan doğabu seslenişimiz yalnızca sanayaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğinibitmedi daha sürüyor o kavgave sürecekyeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Saraylar saltanatlar çökerkan susar birgünzulüm biter.menekşelerde açılır üstümüzdeleylaklarda güler.bugünlerden geriye,bir yarına gidenler kalırbir de yarınlar için direnenler...

Şiirler doğacak kıvamda yineduygular yeniden yağacak kıvamda.ve yürek,imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.ey herşey bitti diyenlerkorkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.ne kırlarda direnen çiçeklerne kentlerde devleşen öfkelerhenüz elveda demediler.bitmedi daha sürüyor o kavgave sürecekyeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!