İmge Dedim Adına

Son çocukluk da bitmişti ömrümdeDüşlerim belki kış ölüsü belki yazKırlara bahar yetmese de içimdeYüreğim nar çatlamasıydı sana kadarDilimde sözcüklerin çelik dinerciSesimde ölüm rengine inat aşklar

Mavilikler yasaklandı gökyüzündeÖzgürlüğü kuş kanatlarında bekledimDoğduğum gün adına 'imge' dedim

Sevdim bütün insanları insan yanlarınıSen de seveceksinDallarına su yürümüş ağaçlara güleceksinKar yağsa da yaktığn ateşler üstüneAteşi yüreğinle körükleyeceksinKuş sesleri de ertelenebilir güne karşıÇiy de düşebilir anıların üstüneEn güzel ezgileri nehirağzı denizlerdeHep kendi sesinle türküleyeceksinHüzün ağaçlarının sevinç açtığınıAdının sonsuz anlamında göreceksin

Sevdim soluğunu rüzgar kılan insanlarıSoluğumu soluklarına kattımBir damla uğruna gökyüzünü omuzladımBir çocuk ölümleri ağlattı beniBir de türkülerde kalabalık ihanetlerGülüp geçtim yalan iktidarlar görkemineAşk adına sesimi sürdüm namlularaEn büyük eylemleri söz eyledimDoğduğun gün adına 'imge' dedim

Sen elbette sen olacaksın biliyorumSesinde yirmibirinci yüzyılı dinliyorum