Ağlatan Mutluluk

Çıksam şimdi güzelliğin gökyüzüneDolaşsamGörsem bütün tanrısal sevgileriÖlümsüzlüğün sofrasına bağdaş kursamVe anlatsamAnlatsam o ağlatan mutluluğuBilmem inanır mı bana mavilikler

Suskun bir coşkunun doruklarındaPürköpük ve rüzgarlıBir nehir kahkahasıydı gözyaşı

Vivaldi böyle dinlenirmiş meğerMutluluk bile sensiz çekilmezmişBen ki yaşamı toprak bilmiştimNice tohumlar ekmiştim bunca yılGeç anladımAşkın tohumu sensiz ekilmezmiş

Sessizlik açarken zulüm bahçeleriGözlerinde bir anda dört mevsimHer mevsimin güzelliğinde senBunca ayrık ve diken içindenGüle çıkmak işte budur desemBilmem inanır mı bana çiçekler

İçimde sayısız denizlerin şahlandığıO günü tarihlesem şimdiIrmak ırmak çizsem zamanın yüzüneAdına sonsuzluk desemVe her saniyesini o sonsuzluğunAn be an şiirleştirmek istesemBilmem inanır mı bana sözcükler