Adı Kayıp

Deniz yok olursa diyor bir çocukBalık kaybolursaNe derim benden sonraki çocuklaraİnsanlar kaybolurken gözaltılardaÇöllerde boğulan nehirlerEy çocukNasıl varır okyanuslara

Adı karanfil ki suçu rengidirÖzgürlük dilinde bir imgeTutsaklık dilinde bir söylencedirKaranlıkta bir el koparır dalındanArtık ölüme varmış bir işkencedir

Orman yok olursa diyor bir çocukAğaç kaybolursaNe derim benden sonraki çocuklaraİnsanlar kaybolurken gözaltılardaDalından koparılan tomurcukEy çocukNasıl meyvelenir sana ve diğer çocuklara

Adı narçiçeği ki suçu patlamakBirdenbire güneşe haykırmakVe güneş diliyle kıpkızıl çoğalmakKaranlıkta bir el koparır dalındanAdı kayıptır artıkDaha meyveye bile durmadan

Aç gözlerini o çığlıkları çocukKayıp analarının gözlerine bakO gözler ki karanfil kıvrımında nar çokluğuSevda denizlerinde oğul ve kız yokluğudurHer biri bir depremdir yüreklerdeHer biri açlık içinde zulüm tokluğudur

Sen ki bir badem dalısın bahardaYüzünde solgun bir yeşil akşamıDalıyor gözlerin bir çağın artıklarınaKazılardan yeni çıkmış gibisinBakışlarında düş fosilleriGüneşli bir yeşili özler gibisin

İnsanlar kaybedilirken ey çocukİnsanlık adınaNasıl başlar bu yeşil ve mavi yolculukHangi gemi kalkar bu ülke limanlarındanHangi mavilikler karşılar seniKıyılar zincir olmuş bileklerdeDalgalar yargısız infazAl kalemi eline ey çocukYeşilin ve mavinin şiirini yeniden yaz