Adnan Satıcı

İspinoz

Unut bildiğin tek türküyüsuyu kıskanmayı bırakateşi düşünmeyio sana aldırmıyor

Bak nasıl da duruluyor aşağılardabozbulanık akışan tepelerdamarları boyunca yapraklarınyeniden tırmanıyor basamakları

Bizler gibi mi gibibin pişmanevinin önünde yağmurpaçalarını çırpıyor bir ikieşikte çiseliyor tozlu pabuçlarçağrılsın istiyor içeriye

Peki, ya ağaç dedimşuramdaki şu ağaçbütün bunları nasıl unutsun

Dedi: Unutsun!

Hatırladıkça kafasını karıştırıyor toprak